Është përgatitur nga hazreti Muhammed bin Kutbuddin-i Iznikî , nga dijetarve të periudhës së Fatih Sulltan Mehmetit. Ky libër, i cili është lexuar nga Turqit Osmanë për pesë shekuj, shpjegon besimin e Ehli Sunetit, njohuritë veprave (amel) të domosdoshme për një mysliman, pesëdhjetë e katër farzet fetare, mëkatet e mëdha, njohurit mbi martesën, vdekjen dhe përgatitjen për jetën pas vdekjes shpjegohët.

Îmân dhe İslâm: Është libri “I’tikâdnâme” i Mevlânâ Hâlid-i Bagdâdî “kuddise sirruh” dhe është shpjegim i famshëm “Hadîth-i Xhibrîl”. Njofton kushtet e Islâmit dhe të îmânit. Gjithashtu janë shtuar dy letër të Hazreti Sherefuddîn Ahmed bin Jahjâ Munîrî.

Ky libër, i cili ka karakterin e një ilmihali të vogël, shpjegon i’tikâdin e Ehl-i sunet-it që çdo mysliman e ka të domosdoshme ta dijë, si edhe njohuritë rreth namâzit, abdestit, guslit, tejemumit, agjërimit, haxhit dhe zekâtit. Në fund të librit të namâzit, duatë që duhen lexuar brenda dhe jashtë namâzit janë dhënë në gjuhën arabe. Libri përbëhet nga nëntë pjesë, të cilat përmbajnë në mënyrë të hollësishme namâzin dhe njohuritë që lidhen me namâzin.

Pjesa e parë; Hempheri, i cili erdhi në Stamboll si një element i Nezâretit të Mustemlekëve të Anglisë (ministria e kolonive) dhe mësoi lloje të ndryshme të ilmeve (dituri) islâme dhe lîsani (gjuhë), sipas udhëzimeve të (Nezâretit-ministria) ku ishte i lidhur, udhëton nëpër âlemin islâme; shpjegohet se si ai themeloi miqësi me Mehmed bin Abdulvehab dhe se si i telkinoi (udhëzoj) atij bindjet themelore të vehâbizmit.

Pjesa e dytë; shpjegohet armiqësia e Anglezëve ndaj islâmit, veçanërisht mezâlimet (mizoritë) çnjerëzore që kanë kryer në Indi, si edhe veprimtaritë që kanë zhvilluar në Egjipt dhe në Lindjen e Mesme për të copëtuar âlemin islâm dhe shtetin Osmanlı.

Pjesa e tretë; përmban informacione rreth islâmijjetit dhe feve të tjera, nga Risâleja Hulâsat-ül Kelâm e Jûsuf Nebhânit “rahmetullahi alejhi”.